Yazmak ciddi bir iş değildir

Yüzünde hep gerçeklerin ve günlük rutinin taşan sıkıntısı... Gülüyor mu gülmüyor mu? Belki de gülüyor ama ben kaçırıyorum. İşinden zevk almıyor, kendi işlerinden zevk alan insanlardan da. ' Kurgu değil gerçekler var hayatta ' dedi, ' Yazmak ciddi bir iş değildir ' demeye getirdi. Adam sendeci değilim, egoist de. Sorgulamasını bilirim, özeleştiri yapmasını da. Yeter ki küçüklü büyüklü saldırılara dönüşmesin. Ona hak veriyorum aslında, her gün oturup yazdığımı görüyor, değişik bir dala tutunduğuma şahit oluyor, beni anlamadığını anlıyorum.
Belki çok katı düşünüyorum, bazen de aklımın iplerini tutamayıp kağıdıma döküyorum, ortaya ilginç şeyler çıkıyor. Oysa yazmak sadece bir hobi değil, aynı zamanda bir kaçış benim için... Hayattan ve renklerden zevk almanın bir başka yöntemi... Robotlardan olmadığım için seviniyorum, bir işim var ancak o işe kendimi körü körüne kaptırmıyorum. Bazen görmemek, bakmamak, akışına bırakmak gerekiyor, bazen de yazmak.
Biliyorum, yine gelecek o keyifsiz yüz ifadesiyle, yine sitemler edecek, hatta laflar sokacak bazen de. Yine de kalem ve klavyeye hükmeden ellerim durmayacak. Ona inat değil asla, kendi yolumun doğru olduğunu göstermek amacıyla başkasının yolunun yanlış olduğunu asla iddia etmem. Sadece birazcık saygı, birazcık hoşgörü... İstediğim ve beklediğim...

Metro

Metro sadece yolculuk için kullanılmamalı... Birazcık çevreye bakınca, farklı katmanlardan bir sürü insanın buluşma noktası olduğunu farketmek güç olmaz. Yolculuk yapılacak süre içerisinde, insanların yüzlerinden, sözlerinden, giyimlerinden çok şey çıkartabiliriz, bir nevi gözlem kaynağı olarak değerlendirebiliriz. Denemediyseniz deneyin, elbette biriyle de çok fazla göz göze kalmayın.

Kalbin sabahı

Mantığın getirdiği sabahın ilk ışıklarıyla kalbin özlem duyduğu sabahın ilk ışıkları bir değildir. Tarihin başından beri aşk ve mantık arasında bocalayan insanoğlu, her zaman karar vermek, tercih yapmak durumunda kalmıştır. Zorlayan bu tercihler duygular ve içgüdüler ile doruk noktasına ulaşmış, insan düştüğü belirsizlik kuyusunda acı çekmiştir.
Oysa her ruh kendi kalbinin kılavuzluğunda sabaha ulaşmak ister. Kyrallar ve geleneklerin kapattığı kapılardan kılavuzu yoksa geçemez, o kılavuz da iyiyi ümitleyen ve güneş ışığını yudumlamak isteyen kalpten başkası değildir.

Detaylar

Eğer insan detaylara aşırı kapılırsa, kararlarını etkileyecek derecede bir önyargıya sahipse, yüzeyde olanları kaçırabilir ve hatalı bir karar vermenin pişmanlığını yaşar. Bazen, nehrin sürüklediği bir yaprağa benzemek yeğdir, hayatın çeşitli kapıları açmasına izin verip herhangi bir müdahalede bulunmamak. Aksi takdirde insan kısa devre yapabilir.

Her güzel şey bitermiş

Teoman' ın Süpriz şarkısında geçer: ' Her güzel şey bitermiş. ' . Sonrasına gelince, aşk nedensiz sevmek olsa da, insan kendi kendine sevince sadece delirebilir.
Kedi erişemediği ciğere mundar dermiş durumu değil bu, ama aşk insanı seçiyormuş, onu anladım. Tutkuyla hayalini kurduğunuz tüm güzel aşklar daha başlamadan bitiyorsa ortada bir sorun vardır ve eğer sevdiğiniz biri sizi sevemiyorsa, sizi seven birini de siz sevemeyebilirsiniz.
Bir kısır döngü var ortada, belki sizden kaynaklı belki de başka bir şeyden... Ama kaynağı ne olursa olsun insanın içindeki aşkı öldürdüğü kesin.

Önyargı

Tüm kalıpların ötesinde, çağımızın en büyük hastalıklarından biri önyargıdır. Eğer bir insanı baştan kendi kafanızda biçime sokarsanız, daha sonra elinize geçen bulgular ne olursa olsun, o kişi gözünüzdeki görüntüsünden çok zor kurtulur. Herkese fırsat ve zaman tanınmalı, köprüler baştan atılmamalıdır.

...

Kelimeler, cümleler, sabır, güven tükenir ve bazen sessizliğin koynunda buluveririz kendimizi. Oysa her şey ne kadar normal görünmektedir, öyle değil mi? Sevgili parlak güneş yine gökyüzündedir ve bize ' Haydi, dışarı çık, kendin için yaşa ' demektedir. Kendimizi düşünmeden ve başkalarını önemsemeden geçirdiğimiz her gün kayıptır, ruhumuzda yeni bir deliktir. Daha fazla delik açılmaması için zihnimizdeki böcekleri kovalamanın bir yolunu bulmalıyız.