American Beauty

Sam Mendes' in oscar ödüllü filmini şimdiye kadar izlememiş olan kaçırmasın. Film iki Amerikan Ailesini anlatır, güzel bir sokakta, iki katlı evlerde yanyana iki aile oturmaktadır. Gece ve gündüz kadar farklıdır iki aile.
Burnham Ailesinde anne Carolyn' in sözü geçer. Emlakçı olan Carolyn işinde hırslıdır, ailesini sabah okula ve işe bırakma görevi de onundur. Baba Lester - ki filmin anlatıcısı odur - 14 senedir aynı işi yapan, oldukça normal bir adamdır. Kızları Jane ise ponpon kızlarda yer alan, göğüslerini büyütmek isteyen ve ailesinden nefret eden tam bir ergendir.
Pitts Ailesine gelince... Frank Fitts emekli bir donanma subayıdır, sert disipliniyle ailenin lideridir. Eşi Barbara ve oğlu Rick onun sözünden çıkmaz. Ancak Rick özgürlüğü arar, otlarda ve uyuşturucuda. Epey de para kazanır bu sevimsiz işten.
Filmin ana konusunu taşıyan Angela Hayes ise sigara ve seks gibi alışkanlıklarını saklamadan yaşayan bir liselidir. Açıkçası Jane de ondan büyülenmektedir.
Düğümlerden biri basketbol maçı sırasında çözülür, kızını izlemeye gelen baba Lester, Angela' yı görür ve hayatı bambaşka bir yöne sürüklenir. Bu sahnenin ardından ikinci perde açılır.
Lester rutine ve eşine başkaldırır, işinden şantaj yaparak ayrılır, bir fast food dükkanında işe girer, eşini ve aşığını işyerinde çalışırken yakalar, vücut yapar.
Lester' in tek yakın arkadaşı yan komşu Ricktir. Rick ile saçmasapan muhabbetler eder, esrar içerler. Rick değişime uğrayan bu adamda yeni bir kapı açar, elinden düşürmediği kamerasıyla açtığı kapılardan biri dışında.
Finale yaklaştıkça rutin ve yalanlar yıkılmaya, karakterler kendilerini sorgulamaya başlar. Herkes ayrı bir hayata rotayı çevirmiştir. Odasına girilmesine oldukça sinirlenen Frank, oğlunu yumruklar. Jane, Angela' dan uzaklaşır. Rick, Jane' in kalbini çalar. Son sahneler iki ev arasında ve Carolyn' in arabasında geçer. ' Her yeni gün kalan hayatınızın ilk günüdür, öldüğünüz gün dışında. ' diyen Lester, onu oğluyla yakalayan Frank ve ondan kopmak isteyen Carolyn üçgeninde hapsolmuş Rick ve Jane, New York' a gitmeden önce, Lester, salonda Angela' nın düğmelerini çözmektedir. ' Bu ilk tecrübem olacak ' sözü Lester' in geri çekilmesine yol açar. O anda karakterlerin yaşadıkları yalandan kopmaya başladığını görürüz. Bazıları için bu bir aile fotoğrafıdır, bazıları için kaçıştır, bazıları için de silahtır.
Finalde Frank ve Carolyn' den hangisinin Lester' i vurduğunu başta anlamayız. Aslında o sırada aklımıza sorular takılmıştır. Yaşadığımız hayatın neresindeyiz? Hayatımız kendi seçimlerimiz mi yoksa bir başkasının seçimleri mi? Yalan bizi esir mi aldı?
Bu sorularla noktalanır American Beauty, her insanın vücuduna sıkışmadan özgür kalmayı istediği ama ailesinden kopamayacağı gerçeğini bildiği bir atmosfere giriş yaparız.

çılgın toplumdan uzak...

Hardy' nin ünlü romanından yola çıkarak, kalabalık ve gürültünün uzağında, tek başına kalabilmeli, vakit geçirebilmelidir insan.
Zaman zaman bir güç bizi alıp insanların arasına sokar. Sanki onların arasında olmazsak kaybolacağımız zannını taşırız. Ama bu yanlıştır, tam aksine insan tek başına kalabildiği zaman kendini bulabilir, kafasını dinleyebilir, zaman zaman kaçmak ve saklanmak iyi gelir.

sonbahar buruk bir hüzünle gelir. yazın son demleri ağır ağır hükümdarlığını bırakır, tahttan çekilir ve sonbahar krallık tacını takar. güz yağmurları şehre yaklaşır, bulutlar dolaşır gökyüzünde. şehirden ayrılıp son bir tatil yapmak için sonbaharın ilk demlerini seçmeli insan. boş bir kumsal bulmalı ve ateş yakıp hafif bir müzik dinleyerek gökyüzünü seyretmeli.

Sigaranın mavi dumanı... Düşlerin güzelliğini tokatlayan sinsi gerçekler... Aranansa sessizlik... Bir yerlerde bir şeyler olmalı, berrak, temiz ve huzur veren...
Bana sevgilini, eski sevgilini, başından geçenleri anlatma. Sadece yatağımın kenarına otur ve bir şeyler söyle, sadece uyumak istiyorum.

Çarpıntı

Kim olduğunu unutuyorsun adeta. Bambaşka bir dünya ile gerçek dünyanın arasında sıkışmış kalmış gibisin. Kış soğuğunda da, yaz sıcağında da ter birikiyor alnında. Sanki herkes seni takip ediyor. Karanlık sokaklarda peşinden gelen ne? Kim? Neden bu kadar huzursuzsun? Neden gülleri koklamaktan korkuyorsun? Mutluluk en buruk anında bir gülümseme kadar yakın olabilmeli bazen. Karanlığın da, ışığın da sensin, yeter ki gözünü aç ve çevreni dikkatle seyret, hiçbir şey düşünmeden.

Küçük bir hatırlatma...

Manisaspor' un elindeki yetenekli oyuncuları bonservis bedeli talep ederek başka bir takıma gitmesi için izin vermesi son derece normal... Ancak Manisaspor yönetimi, önümüzdeki sezon sonunda Ufuk Ceylan ve Sezer Öztürk' ün kulübe bonservis geliri bırakmadan serbest transfer hakkı kazanacağını da hatırlamalı...

' Söndür o elindekini! '

Malum yasağın ardından kış için sakız ve kürdan depolama çalışmaları başladı. Zor da olsa insanlar yasağa katlanacak, ancak benimsedikleri için değil, ceza ödemek istemedikleri için.
Yasak henüz başlamışken, bir de ortaya bir söylenti çıktı. En ucuz sigara 8 tl olacakmış. İnsanın aklı almıyor, yasaklar ve zamlarla insanları zorla sigaradan koparacağınız yerde, ' Tamamen yasak ' ya da ' Söndür o elindekini ! ' deseniz ya saygıdeğer devlet büyükleri?
Bir de sigara içmeyenlerin tercihine saygı duyulup içenlerin tercihine saygı duyulmaması var ki, o da apayrı bir konu... Hani herkesin tercihi eşitti?

Elano Blumer Galatasaray' da!

Gecenin bir yarısı uykuya yaklaşan baygın gözlerle ekrana bakarken Uludağ Sözlük' te görüp başlığına tıkladığımda Galatasaray ile anlaştığını öğrendiğim, ardından Galatasaray' ın resmi sitesine baktığımda resmileştiğini farkettiğim transferin öznesi... Elano Galatasaray' da!
Hiç kuşkusuz, tabi Beşiktaş son bir hamleyle Quaresma' yı getirmez ise, bu sezonun en iyi transferi... Bir yandan da Fenerbahçeli fanatiklere acıyorum, Lincoln' e sataşırken karşılarında Elano' yu buldular. Neyse... Büyük ihtimalle zaten bu transferi kötü göstermeye çalışacaklar.
Elano hem orta sahada oyun kurucu görevinde, hem de kanatlarda oyunu rahatça yönlendirecek usta bir isim Galatasaray' a katıldı. Tebrikler Haldun Üstünel!

Tatsız tuzsuz fanatikler

Zorbalar var, Kazancakis' in sanatına kazandırdığı anlamın çok ötesinde, zorlayıcı ve kaba. Argümanlarını nefretlerini kusmak için sergiliyor hepsi, klavyelerinden nefret dökülüyor. Belki de çok normal insanlar ama yazdıkları her entryde insanların saygı duydukları, taraftarı oldukları takıma laf atmayı marifet sanıyor hepsi. Biri onları eleştirdi mi samimiyetsiz ve deli oluyor.
Bunlardan biri de yaşı kemale ermiş, üst düzey bir işte çalışan, evli barklı biri... Çok sevgili çevresi de, fiillerdeki çok sesliliği bilmediklerinden olsa gerek, kendisinin randevu alınmadan görülemeyeceğini belirtiyor. Komik... Farklı değerlerden nefret eden bir fanatik ile aynı ortamda bulunmam bile çok komik, gereksiz... Atalarımızın değerli sözü geliyor insanın aklına: ' Akıl yaşta değil baştadır. '
Yaşı ve ünvanı ne olursa olsun, Uludağ sözlükte, moderasyonun müdahale etmediği, kendilerini küfür etmeden, ince ince eleştirenleri canını sıkmakla, kalbini kırmakla tehdit eden futbol fanatikleri yüzünden, futbol yazmanın eski tadı kalmadı ne yazık ki... Umarım gün gelir, zorbalar hesaplarını da alır gider, ağız tadıyla futbol sohbeti yaparız, doya doya.

Her an tedirgin?

Criminal minds... Law and order special victims unit... Law and order criminal intent... Csi Las Vegas... Profiler... Zevkle izledim hepsini, birbirinden ayıramayarak. Bu diziler bana iki şey öğretti, iyi zaman geçirmemin yanısıra, dünyanın kötü bir yer olduğunu ama kötülüğün yayılmasını istemeyen iyilerin de olduğunu.
O tüyler ürpertici seri katillerin, iğrenç tacizcilerin, kabadayıların, serserilerin arasında iyi bir şeyler yapmak için mesai ve çaba harcayan insanlardan biri olarak hayal ederim kendimi zaman zaman. Her an tedirgin ama asla vazgeçmeyen... Acaba o yüzden mi egoistlerin dünyasında empati kurmaya çalışıyorum? Acaba o yüzden mi çevremdeki herkesin mutlu olmasını istiyorum, çelişkileri kabullenip zaman zaman kendimi unutuyorum?
Bilmiyorum ama her zaman yapılması gereken iyi bir şeyler olduğunu biliyorum. Canavar ve kötü karanlığı sevse de, üstünde birkaç çift göz hissetmeli, egoistin elinden bir şeyler almalı ki eşitlik anlam kazanmalı... Farklı, deli, samimiyetsiz olarak niteleyen laf ebelerinin toprağında yüksek sesle konuşmak ne büyük mutluluk, aslında her şeyi görmek için çaba göstererek...

Yaş ilerledikçe ve beklentiler gerçekleşmedikçe, insan çevresinde sahneye konan oyunu daha net farkedebiliyor. Umutlar, hayaller, istekler gerçekle çakışmayınca geriye kalan sadece hayalkırıklığı, burukluk, güvensizlik ve yorgunluk oluyor.
Tartışmalı yasaklar ve zirveye tırmanan egoizmin arasında, saklanacak, nefes alacak, sessizlikle bütünleşilebilecek bir yer arıyor insan. Kontrolün elinde olmasını, huzuru bulmayı istiyor. Sıfır düşünce... Sıfır istek... Sıfır plan... Aslında plan yapmazken bile alışkanlıklarımız sayesinde planın kıyısında dolaşırken, kaçışlar sayesinde planlardan ve hedeflerden, geçici süreliğine de kurtulabiliyoruz. Hayat sonsuza kadar sessiz ve tepkisiz sürmez, insana espri yapmayı da pek sever. O yüzden hayatın sessiz bir kıyısında, birkaç gün geçirmek çok önemlidir. Biraz olsun kafayı toparlamak, onların arasında sessiz kalıp huzuru beklemek...

Yorgunluk...

Uludağ sözlük... Üç seneden bu yana yazıyorum bu platformda. Ne yazık ki 3 sene içinde çok şey değişti. Eskiden Krmyrdsn gibi adam gibi Fenerbahçeliler ile öyle güzel sohbetler ederdik ki... Şimdi karşımızda sadece hırçın fanatikler kaldı, özel mesajdan tehdit etmeyi marifet sanan.
Öyle çok şey yüklediler ki sırtıma, kendimi bir hain, bir pislik gibi hissettiğim bile oldu. Kendimi açıklamak zorunda değilim, biraz çaba gösteren tanımıştır beni. Ağız tadıyla yazmaktı isteğim, onu da çok gören tüm sevimli fenerbahçe fanatiklerine teşekkür ederim(!).

İlk maçın ardından...

Sezonun ilk resmi maçı, 1-1' lik beraberlikle geride kaldı. Galatasaray, genç ağırlıklı kadrosuyla Kazakistan' da sahne alırken, Rijkaard' ın yerleştirmeye çalıştığı sisteme henüz futbolcuların çoğunun hazır olmadığı gözlendi. Önde basan ve sert oynayan rakip karşısında Galatasaray zaman zaman yılgınlık gösterirken, ikinci yarıda tek pozisyonda Arda ve Baros altın değerinde bir golle Ali Sami Yen' e takımlarının avantajlı dönmesini sağladı. Bu gol çok önemliydi. Belki çoğu kişi için kötü giden bir maçın tesellisi, tur ümidinin devamı niteliğini taşısa da, Baros' un golü Rijkaard' ın sistemi için biraz daha zaman verdi.
Yakında lig başlıyor, aksilik olmazsa Avrupa ve kupada da top koşturacak sarı kırmızılı kadro. Oynanacak sistemde ileri uçta golcüler hazır gibi: Kewell sol tarafta, Baros ortada, Keita sağ tarafta hücuma çıkacak ve gol arayacak. Dünkü maç gösterdi ki, ileri uç için gereken derinlik oluşturulmalı, ya Baros ayarında genç bir isim alınmalı ya da Nonda küstürülmeyip takımda tutulmalı, morali yükseltilmeli.
Orta saha ve defans dağınık görünüyor. Yapıcı ve pres yapan oyuncu aranıyor. Ayhan zamanla formunu bulursa bu sıkıntı bir nebze çözülebilir ancak yanındaki isim de en az onun kadar ısıran, iki yönlü oynayabilen bir isim olmalı. Bu yüzden de Linderoth ilk 11' e alıştırılmalı, özellikler İsveçli ön liberoda mevcut. Eğer sabır gösterilirse, Ayhan ile savaşan bir orta saha oluşturabilir. Önlerinde yer alacak Arda' nın alternatifi Aydın gibi gözükse de, Emre Çolak daha hevesli bir hava yakaladı.
Defans en başta gelen sorun... Hızlı hücumculara karşı sıkıntı yaşayabilir. Bu yüzden aynı tip stoperler Servet ve Gökhan' dan birinin yanına onlara nazaran kısa ama daha süratli bir isim monte edilmeli. Sağ bekteki sıkıntı Uğur Uçar, sol bekteki sıkıntı Hakan Balta' nın dönüşüyle zamanla unutulacaktır. Yine de takım içinden ya da takviyeyle bu bölgelerden birine bir futbolcu gelmesi iyi olur.
Geniş açıdan bakıldığında, Galatasaray Kadrosu ve Rijkaard, birbirlerini tanımaya çalışan ve aynı evde yaşayan iki yabancıya benziyor. Eğer birbirlerine kulak verir ve sabır gösterirse ikisi de kazançlı çıkar. Elbette taraftarlar da sabrını koruyup desteğini sürdürmeli...
Son olarak, Galatasaray' ın Ali Sami Yen' de daha çok as futbolcuyla daha disiplinli oynayarak kazanacağını tahmin ediyorum. İkinci bir Tromsö' ye gerek olmadığını onlar da biliyor.

Karanlık şövalye

Amacının ne olduğunu bilmez zannedilir hep. Görüntüsü, rüzgarın sürüklediği bir yaprak gibidir. O derece hüzünlü ve zayıf görünür. Yakından bakıldığında sert bir şeyler taşıdığı belli olur oysa, gözlerinin altındaki siyaha çalan çizgilerde, çatık kaşlarında, gözbebeklerinin derinliklerinde anlam arayan bir şeyler vardır.
Uykusuz geceler geçirmiştir, hata yapmıştır, kalp kırmıştır, terketmiştir, terkedilmiştir. Ama asla hayatı ve insanları sevmeyi bırakmaz, belki kendini tüm aksiliklere karşı sert bir ifade zırhının ardına gizlemiştir ama bu korumanın tek amacı hayata devam etmektir. Yoksa şövalye ünvanını boşa taşımış olur.
Süslü ve zengin giyinmez o, herkes gibidir, metroda bacak bacak üstüne atarak oturan yabancı, pazar torbaları taşıyan yaşlı amca, uzaklara dalıp gitmiş dalgının içinde, kalbindedir. Yer ve yön duygusundan, geçmişten ve gelecekten bağımsız, şimdinin aşkını cesaretle taşır. Umut eder ancak umudun kendisine hükmetmesine izin vermez. Bilir ki güç mütevazilik olmazsa kibri davet eder.

Aşk

Nereden ne zaman geleceği belli olmaz. Kime karşı patlayacağı belli olmayan sönmüş bir volkandır aynı zamanda. İnsanın aşkı araması fayda etmez, aşk onu bulur. En zor ve ümitsiz şartlarda kapıyı çalan, tüm görkemi ve şıklığıyla odur. Güzel ama zor beğenen bir kadındır o, sigarasını öyle tüttürür ki göz gözü görmez, aşk atmosferi bulutlanır ve duygular ciddi biçimde gölgelenir.
Uzak iklimlerde yaşar aşk, oysa bir o kadar da yakındır. Tercihlerin ve beğenilerin şekillendirmesi zordur aşkı, dört dörtlük hayaller her ne kadar kalbe enerji katsa da, gerçek aşk ile uyuşmaz, hayaller kadar parıltılı olmaz.
Birinin gözlerine baktığınızda gözlerinizi çekemiyorsanız, o da çekemiyorsa, onu daha çok merak ediyorsanız, en alakasız biçimde aklınıza geliyorsa... O zaman aşklar diyarına hoşgeldiniz!

Yazmak ciddi bir iş değildir

Yüzünde hep gerçeklerin ve günlük rutinin taşan sıkıntısı... Gülüyor mu gülmüyor mu? Belki de gülüyor ama ben kaçırıyorum. İşinden zevk almıyor, kendi işlerinden zevk alan insanlardan da. ' Kurgu değil gerçekler var hayatta ' dedi, ' Yazmak ciddi bir iş değildir ' demeye getirdi. Adam sendeci değilim, egoist de. Sorgulamasını bilirim, özeleştiri yapmasını da. Yeter ki küçüklü büyüklü saldırılara dönüşmesin. Ona hak veriyorum aslında, her gün oturup yazdığımı görüyor, değişik bir dala tutunduğuma şahit oluyor, beni anlamadığını anlıyorum.
Belki çok katı düşünüyorum, bazen de aklımın iplerini tutamayıp kağıdıma döküyorum, ortaya ilginç şeyler çıkıyor. Oysa yazmak sadece bir hobi değil, aynı zamanda bir kaçış benim için... Hayattan ve renklerden zevk almanın bir başka yöntemi... Robotlardan olmadığım için seviniyorum, bir işim var ancak o işe kendimi körü körüne kaptırmıyorum. Bazen görmemek, bakmamak, akışına bırakmak gerekiyor, bazen de yazmak.
Biliyorum, yine gelecek o keyifsiz yüz ifadesiyle, yine sitemler edecek, hatta laflar sokacak bazen de. Yine de kalem ve klavyeye hükmeden ellerim durmayacak. Ona inat değil asla, kendi yolumun doğru olduğunu göstermek amacıyla başkasının yolunun yanlış olduğunu asla iddia etmem. Sadece birazcık saygı, birazcık hoşgörü... İstediğim ve beklediğim...

Metro

Metro sadece yolculuk için kullanılmamalı... Birazcık çevreye bakınca, farklı katmanlardan bir sürü insanın buluşma noktası olduğunu farketmek güç olmaz. Yolculuk yapılacak süre içerisinde, insanların yüzlerinden, sözlerinden, giyimlerinden çok şey çıkartabiliriz, bir nevi gözlem kaynağı olarak değerlendirebiliriz. Denemediyseniz deneyin, elbette biriyle de çok fazla göz göze kalmayın.

Kalbin sabahı

Mantığın getirdiği sabahın ilk ışıklarıyla kalbin özlem duyduğu sabahın ilk ışıkları bir değildir. Tarihin başından beri aşk ve mantık arasında bocalayan insanoğlu, her zaman karar vermek, tercih yapmak durumunda kalmıştır. Zorlayan bu tercihler duygular ve içgüdüler ile doruk noktasına ulaşmış, insan düştüğü belirsizlik kuyusunda acı çekmiştir.
Oysa her ruh kendi kalbinin kılavuzluğunda sabaha ulaşmak ister. Kyrallar ve geleneklerin kapattığı kapılardan kılavuzu yoksa geçemez, o kılavuz da iyiyi ümitleyen ve güneş ışığını yudumlamak isteyen kalpten başkası değildir.

Detaylar

Eğer insan detaylara aşırı kapılırsa, kararlarını etkileyecek derecede bir önyargıya sahipse, yüzeyde olanları kaçırabilir ve hatalı bir karar vermenin pişmanlığını yaşar. Bazen, nehrin sürüklediği bir yaprağa benzemek yeğdir, hayatın çeşitli kapıları açmasına izin verip herhangi bir müdahalede bulunmamak. Aksi takdirde insan kısa devre yapabilir.

Her güzel şey bitermiş

Teoman' ın Süpriz şarkısında geçer: ' Her güzel şey bitermiş. ' . Sonrasına gelince, aşk nedensiz sevmek olsa da, insan kendi kendine sevince sadece delirebilir.
Kedi erişemediği ciğere mundar dermiş durumu değil bu, ama aşk insanı seçiyormuş, onu anladım. Tutkuyla hayalini kurduğunuz tüm güzel aşklar daha başlamadan bitiyorsa ortada bir sorun vardır ve eğer sevdiğiniz biri sizi sevemiyorsa, sizi seven birini de siz sevemeyebilirsiniz.
Bir kısır döngü var ortada, belki sizden kaynaklı belki de başka bir şeyden... Ama kaynağı ne olursa olsun insanın içindeki aşkı öldürdüğü kesin.